Koekjes voor hufters

Pas op: voor je het weet gedraag je je als leidinggevende zélf als een hufter. En daar blijkt maar een griezelig klein beetje macht over anderen voor nodig.
In het beroemde ‘koekjes-experiment’ van de psychologen Kelter, Gruenfeld en Anderson kregen groepjes van drie studenten de opdracht een kleine beleidsnotitie te schrijven. In elk groepje kregen twee willekeurige leden de taak het schrijfwerk te verrichten. Het derde lid moest de notitie beoordelen en daarna bepalen hoeveel zijn mede-studenten ervoor betaald zouden krijgen. Daarmee waren de schrijvers dus min of meer de ‘ondergeschikten’ van dit baasje.

Toen de groepsbespreking een minuut of 30 gaande was, werd er ter versnapering een schaal met 5 koekjes binnengebracht. Zoals verwacht liet iedereen het laatste koekje uit beleefdheid netjes liggen.  Maar wat gebeurde er met het 4e koekje? Hier bleek een beetje extra macht een substantieel effect uit te oefenen. Niet alleen bleken de baasjes veel vaker dat koekje te pakken, ze verorberden het ook op nogal ongeremde wijze door vaker met hun mond open te eten en rijkelijk te kruimelen. Schijnbaar is het zo, dat wanneer mensen macht verwerven over anderen, ze:

(1)    Meer gericht raken op hun eigen behoeften en verlangens;
(2)    Minder aandacht hebben voor de behoeften en verlangens van anderen;
(3)    Zich gedragen alsof geschreven en ongeschreven regels wel voor anderen maar niet voor henzelf gelden.

Jaja: macht corrumpeert…. Iemand nog een koekje?

Comments are closed.